1911

Lwów. Mecz przeciw Czarnym. Tydzień wcześniej Cracovia zawitała w gości do Pogoni pokonując ją 4:1. Sympatycy tegoż klubu („Poganiacze”) udali się zatem na mecz Pasów z Czarnymi w nadziei, że … lokalny rywal też przegra i cieszyli się z każdego momentu słabszej gry „Powidlaków”.

Mecz przeszedł też do historii  z innego powodu. Z racji brutalnych fauli i braku reakcji sędziego gracze Cracovii opuścili boisko przed końcem meczu przy stanie 1:1. Zdarzenie to spowodowało nałożenie sankcji na Pasy przez Austriacki ZPN – 20 koron kary i czasowa dyskwalifikacja dla Richarda Singera , o czym już kiedyś pisałem tu [1]. Co ciekawe spory pozostały na murawie, a po meczu piłkarze poszli razem na bankiet – opisywałem go tu [2], Więcej zaś o samym meczu tu [3].

2019

1911

Walne zebranie podsumowujące rok 1910 w Cracovii. Klub ma pokaźny zysk, ok 10% budżetu. Postanowiono, że pieniądze te nie zostaną wydane, a stanowić będą fundusz żelazny. Fundusz albo kapitał żelazny to środki, które są nienaruszalne – stowarzyszenie może je trzymać na lokatach i korzystać tylko z odsetek z nich. Zdecydowano o wprowadzeniu obowiązkowych badań lekarskich dla zawodników, zaplanowano również by ubezpieczyć sportowców. Podpisano również wstępne umowy z zagranicznymi trenerami futbolu, lekkiej atletyki i tenisa. Tak, cały czas mówimy o amatorskim klubie działającym raptem 5 lat.

Ile to było 20 tysięcy koron? Kilogram masła można było kupić za 2 korony, kilogram mięsa od 2 koron. 300 koron to bardzo dobra urzędnicza pensja, robotnicy zarabiali po kilkadziesiąt koron miesięcznie.

1955

W stalinowskiej Polsce wraz z wiosną zapachniało odwilżą w sporcie. Zrzeszenie Ogniwo, najsłabsze i najbiedniejsze, do którego przypisano Cracovię połączyło się z innym (Spójnią) tworząc nowe: Spartę. Dla Cracovii oznaczało to zmianę nazwy, przestała być Ogniwem Kraków, zaczęła Spartą Kraków. Jednak zmiany czuło się już wyraźnie, w krakowskiej prasie pisano Sparta-Cracovia, a nawet bez problemów wydrukowano wyznanie Kazimierza Cisowskiego, jednego z dawnych piłkarzy Wisły, wówczas już oldboya, który wyznał, że ma formę bo „całą zimę grało się w hokej w Cracovii”.

Wiosną wystartował Puchar Polski. Rozgrywki te biało-czerwonym wybitnie nie szły od początku. Każdą edycję Pasiacy kończyli po pierwszym meczu. Tym razem los wskazał Gdynię i klub w przyszłości znany jako Arka. Po raz pierwszy oficjalnie Cracovia zawitała do tego miasta. I stało się, mamy to! Pierwsze zwycięstwo w Pucharze Polski i pierwsze zwycięstwo w Gdyni.

Historia dalej jest dość znana. Sławetny port bałtycki statek z Cracovii zawsze rozbijał u swych brzegów i czy to Arka czy Bałtyk Pasy przez dziesięciolecia wracały bez zwycięstwa. Acz każda seria swój koniec ma, więc i ta miała.

A ja jeszcze z niejaką przyjemnością odnotuję, że pierwsze zwycięstwo Pasów w Gdyni gwizdał sędzia Fortuński i choć nie wiem czy wówczas Fortuna sprzyjała Cracovii, to z pewnością jest tak dzisiaj. 😉

2018

Zaprzyjaźniona z blogiem”Historia Cracovii”  internetowa księgarnia sportowa Sendsport.pl ma prezent dla wszystkich Czytelników. To kod dający rabat 10% na całą ofertę książkową, Co lepsze rabat działa też na towary objęte promocją. Po prostu od ostatecznych cen zostanie przy kasie odjęte 10%. Kod nie ma określonego granicznego terminu ważności. Po prostu pamiętajcie o nim przy każdych zakupach.

Jak z tego skorzystać? Należy wpisać kod FortArt i tyle. Udanych zakupów!

Co kupić? Na pewno warto ostatnie opracowanie o Pucharze Polski autorstwa Andrzeja Gowarzewskiego i jego teamu czy dużo skromniejsze konkurencyjne Wojciecha Frączka. Można też uzupełnić biało-czerwoną serię „Mistrzostwa Polski. Stulecie” z wydawnictwa GiA opisującą sezon po sezonie rozgrywki ligowe w Polsce, w tomach białych prezentując sylwetki ludzi, a w czerwonych informacje o meczach. Kibiców Cracovii z pewnością zainteresuje też, mimo podtytułu, tom „1928” Jerzego Miatkowskiego i Jarosława Owsiańskiego opisujący bardzo szczegółowo ten sezon ekstraklasy, chronologicznie drugi , a w rzeczywistości – o czym wielu pamiętać nie chce – pierwszy grany jako oficjalne PZPN-owskie rozgrywki o mistrzostwo Polski. Warta uwagi jest seria „Historia Sportu”, w tym opis sezonu 1922. No i rzecz jasna, uzupełnić można swą kolekcję książek o Cracovii. O ogromie książek o światowym futbolu pisać już nawet nie będę. Kupujcie, oszczędzajcie i miłej lektury!

1962

Po beznadziejnym meczu Cracovia odpada z Pucharu Polski. Brzmi znajomo dla wszystkich kibiców Pasów. Jednak w roku 1962 było to odpadnięcie, o którym … możemy tylko pomarzyć. Biało-czerwoni doszli bowiem (po bojach z KS 27 Orzegów, Polonią Bytom i Zawiszą Bydgoszcz) do półfinału tych rozgrywek. Tam jednak czekał przyszły triumfator pucharu – Zagłębie Sosnowiec.

Rok ów był to jednak szczególny, a Cracovia grająca w półfinale Pucharu Polski to jeden tylko z przejawów inności owego 1962. Innym było to, że przegrywając Pasy wcale … nie odpadły! Zagrały jeszcze jeden mecz  – mecz o trzecie miejsce w PP. Raz jeden jedyny w całej historii rozgrywek zdarzyło się coś takiego, ale jeśli dzieje się coś wyjątkowego w piłce to z pewnością szukajcie tam Cracovii. Ale o tym innym razem.

Na biało-czerwonych krakowian w półfinale przyszło czekać aż do roku 2007, a więc całe 45 lat.

W tej sytuacji Pasom, a więc zarazem i Wam i sobie, życzę odpadnięcia w półfinale po – trudno, niech będzie – beznadziejnym meczu nieco szybciej niż za kolejne pół wieku.

1937

Kierownik sekcji piłkarskiej Pasów w rozmowie z dziennikarzem Przeglądu Sportowego pod koniec sezonu, który okazał się mistrzowskim. Interesująca jest odpowiedź na pytanie o mecze Cracovia-Wisła.

„Te nie dadzą się objąć żadną kategorią przygotowań. Nie decyduje bowiem wtedy forma czy kondycja, ale nerwy i szczęście. To jest całkiem specyficzne zagadnienie. Forma nie odgrywa w nim decydującej roli.”.

Widać już 80 lat temu było jasne, że Święta Wojna rządzi się swoimi prawami i wymyka spod zasad piłkarskiej logiki.

Nerwów (żelaznych) i szczęścia pozostaje zatem życzyć biało-czerwonemu Krakowowi.

(kliknij aby powiększyć)

1924

W różny, miły i niemiły, sposób odchodzili zawodnicy z Cracovii. W 1924 w atmosferze skandalu z klubu odszedł obrońca Aleksander Pychowski. Przeszedł, bez zgody klubu, do Wisły, która przekupiła go ofiarowując mu mieszkanie. Działo się to, przypomnę, w czasach, gdy piłkarze, oficjalnie przynajmniej, byli amatorami i żadnych korzyści finansowych z uprawiania sportu odnosić nie mogli. Podobną propozycję otrzymał i inny gracz Pasów – Tadeusz Zastawniak, lecz odrzucił ją i natychmiast poinformował klub. Gdy sprawa zrobiła się głośna Pychowski szybko zmyślił polityczne uzasadnienie. Otóż wg niego „„Klub czołowy w Krakowie i w Polsce w tak przygniatającej większości polski i chrześcijański (…) rządzony jest faktycznie przez nieliczny szereg jednostek pochodzenia żydowskiego (…) społecznie i etycznie niżej stojących jednostek”. Cracovia odpowiedziała krótko: „klub nie zajmuje żadnego stanowiska, gdyż uwłaczałoby to godności klubu”.

Echo tego odejścia znaleźć można w poniższym żarcie Przeglądu Sportowego.

Pięknej gry i pięknych pożegnań życzyć pozostaje wszystkim piłkarzom Cracovii. Obyśmy Was mogli z duma wspominać również po.

1920

Górny Śląsk. Gorący plebiscytowy czas. O czym mogła pisać tamtejsza prasa? O Cracovii – największej dumie polskiego sportu i jej wspaniałych wynikach.  Nic w tym dziwnego, przekonywanie do głosowania za Polską polegało i na tym by pokazać chlubę z tego polskie i z tego co Polacy osiągnęli. Duma z biało-czerwonych Pasów była tego częścią tej patriotycznej pracy.

Ale co tam wyniki Cracovii, śląska prasa omawiała również wyniki … jej rezerw. A jakże, Cracovia II – chwałą polskiego sportu – wszak uległa tylko … pierwszej drużynie Pasów.

Wpis dedykuję obecnemu Zarządowi Cracovii i jej trenerowi by mieli świadomość co zlikwidowali. Minął rok, czas reaktywować drugą z najlepszych polskich drużyn. A na pewno drugą z tych najbardziej przez nas ukochanych.

1921

Karny? Jaki karny, to przyjacielskie zawody. Reporter Czasu odnotował „nader przyjacielskie ujęcie gry przez „Cracovię”, dowodem czego było rozmyślne, niewykorzystanie przez naszą drużynę rzutu karnego”. A niżej relacja z Przeglądu Sportowego.

O meczu więcej tu [1].